USS Phoenix
Logo
 
Napęd nadświetlny, napęd warp, napęd podprzestrzenny, napęd infleksyjny - co to takiego i z czym to się je?

Świat Star Trek nie istniałby bez tego napędu. Pozwala on na poruszanie się po galaktyce wszystkim statkom kosmicznym. Wynaleziony został w 2063 r. i umożliwia podróże z prędkością nadświetlną w tzw. podprzestrzeni. Paliwem jest tu materia i antymateria (tylko takie zestawienie paliwa daje 100% zamianę masy w energię). Prędkość nadświetlną określamy w jednostkach warp (warp 1, warp 2 itd.). W The Original Series skala ta nie była ograniczona od góry, w The Next Generation i kolejnych serialach została ograniczona wartością warp 10 (która zgodnie z teorią jest nieosiągalna i oznacza nieskończoną prędkość).



Na jakiej zasadzie działają silniki impulsowe?

Silniki impulsowe działają na zasadzie impulsu elektromagnetycznego, który wytwarza ciąg podobny do odrzutu, z tym, że bez potrzeby wyrzutu materii. Silniki te są napędzane z reaktorów fuzyjnych.



Co to jest kolektor Bussarda i do czego służy?

Kolektory Bussarda, służą do zbierania wodoru z przestrzeni kosmicznej, gdy okręt lęci z prędkością nadświetlną i magazynowania go na okręcie w postaci deuteru. Zebrany deuter jest następnie wykorzystywany w reakcjach materii/antymaterii.

Kolektory są umieszczane na gondolach dlatego, gdyż to miejsce zapewnia najlepszą efektywność pracy. Wszystkie federacyjne okręty posiadają kolektory Bussarda. Część z nich (np. klasy Constitution) też była w nie wyposażona, tyle tylko, że schowano je w głębi gondoli i nie było ich widać.



Co to są transportery i replikatory?

Transporter to urządzenie do przenoszenia materii w postaci subatomowego strumienia cząsteczek. Materia zostaje rozłożona i transportowana z dużą prędkością w miejsce docelowe, gdzie zostaje z powrotem "skondensowana". Istnieją trzy główne rodzaje transporterów:

  • osobowe - działają na poziomie kwantowym; duży pobór mocy w zamian daje dużą precyzje i mało przekłamań;
  • towarowe - pracują na poziomie molekuł - mniejszy pobór mocy i mniejsza dokładność odtwarzanych rzeczy;
  • awaryjne - charakteryzują się tym, że nie mogą transportować obiektów z powrotem.
Replikatory działają na podobnej zasadzie, jak transportery. Służą do "produkcji" m. in. pożywienia na statkach kosmicznych. Surowiec jest kombinacją molekuł i jest on przechowywany na okręcie, uzupełnia się go w czasie przeglądu statku na stacjach kosmicznych. Replikator umożliwia stworzenie około 4,5 tys. różnych typów pożywienia, chociaż te bardziej skomplikowane i smaczniejsze są albo nie do zreplikowania, albo smak zreplikowanej potrawy stanowi ledwie namiastkę oryginału.



Co to są osłony (tarcze) i urządzenia maskujące (kamuflaż)?

Osłony (zwane też czasem tarczami) to pola siłowe używane do ochrony kadłuba statku przed bronią oraz ciałami obcymi. Najłatwiej działanie tarcz wyjaśnić można jako pole rozpraszające bądź odpychające element, który znajdzie się w jego zasięgu. Pole ochronne wokół obiektu (statku) pracuje w określonej częstotliwości, co daje możliwość dostosowania np. fazera tak, aby penetrował osłony (jeśli zna się częstotliwość osłon). Osłony zużywają bardzo dużo energii, dlatego niemożliwe jest stosowanie osłon na 100% mocy przy jednoczesnym korzystaniu z napędu nadświetlnego.

Urządzenia maskujące (zwane też kamuflującymi) to urządzenia wytwarzające pole uniemożliwiające zaobserwowanie obiektu za pomocą większości sensorów. Większość urządzeń maskujących zużywa bardzo dużo energii, co uniemożliwia równoczesne prowadzenie walki (pobór mocy przez broń i osłony). Romulanie i Klingoni używają takich urządzeń na swoich jednostkach. Okręty Federacji nie mogą ich używać zgodnie z Traktatem Algerońskim (traktatem pokojowym między Romulanami i Federacją). Klingońska technologia maskowania jest oparta na technologii romulańskiej.



Co to są torpedy, fazery itp.? Gdzie mogę się dowiedzieć czegoś więcej o broni?

Fazer (ang. phaser) to broń umożliwiająca wytworzenie sfazowanej wiązki energetycznej o dużej mocy na względnie małej powierzchni. Moc wiązki jest uwarunkowana wielkością jak i przeznaczeniem fazera. Istnieją zarówno fazery pokładowe, stosowane jako standardowa broń przeciwokrętowa, jak i fazery ręczne, stosowane jako broń osobista.

Torpedy to ciężka broń w niemal każdej flocie, mają one dużą moc wybuchu i mogą być wystrzeliwane nawet wtedy, gdy okręt podróżuje z prędkością nadświetlną. Torpedy używane są na okrętach Gwiezdnej Floty nawet dłużej niż fazery, aczkolwiek z biegiem lat zmieniały się stosowane przez Flotę typy torped. Torpedy można podzielić na fotonowe, kwantowe, trikobaltowe, plazmowe i inne.



Daty gwiezdne - jak to się ma do naszego kalendarza?

W oryginalnym serialu (The Original Series) przyjęto, że każdy dzień to 5 jednostek, a data 1533.6 wypadła gdzieś około 21.11.2266, DG 0000 to 19.01.2266. System sklecony został naprędce tak, że liczby stały się niezdatne do użycia dość szybko. Dzień, w którym data miała osiągnąć liczbę 10000 (północ 27.06.2167) została przemianowana znowu na datę gwiezdną 0000. Pierwszy okres dat gwiezdnych mógł być w razie potrzeby określany jako zerowa seria, np. [0]1234, w odróżnieniu od następnej serii (np. [1]2345). Jednak był to nieprecyzyjny pomiar, cząsto sprzeczny z tym, co można było usłyszeć w kolejnych odcinkach serialu.

Dla potrzeb następnego serialu (The Next Generation) zmieniono sposób datowania. Przyjmuje się, że Federacja zmieniła oznaczanie dat oraz prędkości warp gdzieś pomiędzy tymi serialami. Możemy stwierdzić, że w czasach TNG jeden rok to 1000 jednostek. Kolejne seriale oraz filmy potwierdzają tę tezę. Data gwiezdna 00000.0 wyznacza północ 1.01.2323.



Po co na okrętach są deflektory?

Deflektory nawigacyjne na okrętach Gwiezdnej Floty służą do generowania osłon nawigacyjnych i bojowych. Bez osłon nawigacyjnych, podczas lotu nadświetlnego okręt byłby narażony na zderzenia z mikrometeorytami, a bez osłon bojowych na zniszczenie przez wroga. Deflektory są także podstawą sensorów, a jako spory przekaźniki energetyczne, mogą mieć dziesiątki różnych zastosowań.

Okręty innych cywilizacji również posiadają deflektory, ale bywają one schowane wewnątrz kadłuba lub występują w postaci siatki naniesionej na kadłub. Deflektor nie musi znajdować się na przedzie statku, jednak takie umiejscowienie zapewnia najwydajniejszą pracę.



Jak działa uniwersalny tłumacz?

Uniwersalny tłumacz to urządzenie, które ma za zadanie tłumaczyć języki innych gatunków na oficjalny język Federacji (angielski) i vice-versa. Nie ma jednak całkowicie spójnych teorii, dotyczących naukowego wyjaśnienia zasady jego działania.

Translatory używane w Gwiezdnej Flocie umieszczone są w komunikatorze, ale są też takie, które można sobie wszczepić bezpośrednio do ucha (np. translatory Ferengi). Według jednej z teorii, translator przechwytuje na bieżąco wypowiedziane słowa, tłumaczy je i przesyła do słuchacza w ten sposób, że ma wrażenie, jakby mówiący mówił w jego języku. W ten sam sposób słowa wypowiedziane przez posiadacza translatora sa przechwytywane, tłumaczone i przekazywane do drugiej osoby. Zgodnie z inną teorią, taki przekaz może następować poprzez bezpośrednie oddziaływanie na mózg. Ponieważ translator odczytuje fale mózgowe (w ten sposób "ucząc się" nowych języków), potrafi też działać na mózg humanoida. To by wyjaśniało, czemu niekiedy postacie przerywają swoje kwestie obcymi wyrazami - po prostu siłą woli chcą (czyli jakby "rozkazują" mózgowi) wygłosić zdania w oryginale. Zdarzają się jednak takie sytuacje, że słowa z obcego języka nie mają odpowiedników w federacyjnym - wtedy translator "przepuszcza" w oryginale takie wyrazy.



Jakie komputery stosuje się w świecie Star Trek? Jaki to system operacyjny?

Komputery w Star Trek są znacznie bardziej zaawansowane niż nawet najlepsze superkomputery znajdujące się obecnie w produkcji. Twórcy jednak odcinają się od jakichkolwiek porównań do współczesnych komputerów, stosując np. nieokreślone bliżej jednostki pojemności pamięci (kwady).

Trekowe komputery z ery TNG korzystają z systemu operacyjnego LCARS. Działa on w oparciu o wszechobecne ekrany dotykowe, dając wygodny i ergonomiczny dostęp do informacji.



Skoro latinum jest takie cenne, dlaczego nikt go nie replikuje?

Najbardziej wiarygodną odpowiedzią na to zagadnienie jest teza, iż latinum jest substancją, której zreplikowanie wymaga zużycia takiej ilości energii, która kosztowałaby tyle samo, co ilość własnie zreplikowanego latinum. Taka substancja wydaje się być szczególnie cenna w międzysystemowym handlu, bo dzięki swym własciwościom latinum jest bardzo stabilną walutą i nie ulega inflacji. Istnieje hipoteza, że do takiego "wypromowania" latinum przyczynili się sami Ferengi, ktorzy jak wiadomo są doskonałymi handlarzami i to w ich interesie leży, aby waluta, ktorą obracają, nie traciła na wartości bez względu na sytuację gospodarczą.



Jakie jednostki miar stosuje się w świecie Star Trek?

  • AU (Astronomical Unit) - jednostka astronomiczna, używana także współcześnie miara odległości równa odległości Ziemi od Słońca, czyli ok. 150 milionów kilometrów.
  • AMU (Antimatter Unit) - jednostka miary ilości antymaterii. W VGR: Threshold Torres odmierzyła 0,75 AMU antyprotonów z rdzenia napędu nadświetlnego.
  • Cochrane - jednostka określająca stopień zakrzywienia podprzestrzeni; aby wytworzyć pole wystarczające do osiągnięcia prędkości światła (warp 1) potrzebne jest zakrzywienie równe 1 cochrana. Istnieje także rozróżnienie na milicochrany. Nazwa pochodzi oczywiście od nazwiska konstruktora pierwszego ziemskiego napędu nadświetlnego.
  • Dyna - używana także współcześnie jednostka miary siły.
  • GSC - jednostka określająca spójność struktur, np. kadłubów okrętów.
  • Izotona - federacyjna jednostka masy.
  • Kellikam - klingońska jednostka odległości. 1 kellikam to ok. 2km.
  • Parsek - jednostka odległości, używana także współcześnie przez ziemskich astronomów. 1 parsek to 3,26 roku świetlnego.
  • Kwad (quad) - jednostka pojemności pamięci komputera. Dla porównania cały program EMH na Voyagerze, w roku 2373, zajmował ponad 15000 kwadów.
  • Warp - jednostka prędkości większej od światła. Na początku XXIV wieku jednostki warp zostały przeskalowane, np. maksymalna prędkość okrętu klasy Galaxy w nowej skali wynosi warp 9,2, a przed przeskalowaniem wynosiłaby warp 11,8. W nowej skali jako nieprzekraczalną prędkość nieskończoną ustalono warp 10.


Oprócz tego, Gwiezdna Flota stosuje jako jednostki oficjalne liczne jednostki układu SI (metry, gramy itp), aczkolwiek osoby pochodzące z różnych stron mogą korzystać także z lokalnych miar (np. mile i stopy lub jednostki właściwe dla danej planety).

Na okrętach Gwiezdnej Floty obowiązuje zegar całodobowy (24 godziny - od 0:00 do 23:59), podobnie jak we współczesnym amerykańskim wojsku.



Co to są kwadranty? Czym różni Kwadrant Alfa od Kwadrantu Delta?

Cała galaktyka podzielona jest na cztery kwadranty, mające kształt 1/4 koła. Kwadrant Alfa to obszar m.in. Federacji, tu znajdują się planety: Ziemia, Wulkan, Bajor, Kardasja Jeden, Kronos, Ferenginar i wiele innych, a także stacja Deep Space Nine. W Kwadrancie Beta znajduje się Romulus i Strefa Neutralna, Risa, Khitomer i J-25, miejsce pierwszego kontaktu z Borgiem. Kwadrant Gamma to obszar Dominium, tutaj prowadzi tunel podprzestrzenny, którego drugi koniec znajduje się w pobliżu stacji Deep Space Nine. Kwadrant Delta to najmniej znany obszar galaktyki, gdzie przez przypadek w roku 2371 trafił USS Voyager. Stąd też pochodzi Borg, Hirogeni i parę innych gatunków.



Pytania i odpowiedzi układali także: Marcin Okraska, Marcin Wichary,
King of Borg, Peter R. MacMillen, Igor Ochnio,
Norbert Wojsznis, Jarosław Polewka, Elek,
Przemysław Płaskowicki, Bartosz Mierzwiak,
Ashka, William T. Riker, Gul Adirm, Polinik,
Adam Mencwal, Paweł Chałczyński, Tomasz Stiller,
Ziemowit Mierzwiak, Tomasz Stiller, Piotr Kuras
i Teroi Orel.



© Copyright 2001-2009 by USS Phoenix Team.   Dołącz sidebar Mozilli.   Konfiguruj wygląd.
Część materiałów na tej stronie pochodzi z oryginalnego serwisu USS Solaris za wiedzą i zgodą autorów.
Star Trek, Star Trek The Next Generation, Deep Space Nine, Voyager oraz Enterprise to zastrzeżone znaki towarowe Paramount Pictures.

Pobierz Firefoksa!